Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

στολισμοί


ποτέ δεν τα πήγαινε καλά
με τις γιορτές
όχι από σνομπισμό
όχι κάτι τέτοιο
αλλά να
πώς να το πω
απλώνεις και παίρνεις ένα μήλο
και νιώθεις το χυμό
και τη ζάχαρη στα δάχτυλα
και το στόμα
δε λες: τώρα θα πιάσω ένα μήλο
και τα συναφή
μπλέκεις τα δάχτυλα
και στέκεσαι κοιτάζοντας 
τη σιωπή
που είναι αγάπη
ίσως γι' αυτό'
ίσως επειδή
πιο πολύ απ' όλα 
απολάμβανε 
αυτές τις σιωπές
που σαν μήλα μεστά
έστεκαν κατακόκκινες
σχεδόν σ' ένα παράλογο σκηνικό
- γιατί δεν είναι παράλογο το κομμένο μήλο
αλλά το τραπέζι - 
κι έλεγαν
το πιο εύγλωττο
σ' αγαπώ
αυτά κυρίως
του αρέσανε
τελικά
και στις γιορτές
παρ' όλα αυτά
καλά περνούσε
έτσι όπως χάζευε
απ' τα παράθυρα
τα πολύχρωμα λαμπιόνια
και τα στεφάνια
που πάντα 
τα στολίζανε έξω
λες και 
δεν τους αφορούσαν
λες και ήταν όλα
για να τα βλέπει
εκείνος









Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά