Αφή

όχι
δεν είναι έτσι
δεν το 'χεις σωστά,
βλέπεις
σήμερα αχάραγα
το λεγα
ξανά και ξανά
κι όμως
όλα τα ξέχασα
δεν έμεινα παρά ψήγματα
θυμάμαι μόνο
πως ήταν
που πέρναγα από μέσα μου
ένα ποτάμι
με παράσερνε
και το παράσερνα
κι έρχονταν μηνύματα
που λέγανε
γι ανθρώπους
που δεν αντέξανε
κι έφυγαν
ξημέρωσε
και το κορμί
ανοίχτηκε στη νέα μέρα
όλα τα κακά ξεχαστήκανε
μόνο που
αυτό το πρόσωπο
στον καθρέφτη
μου φάνηκε
γνώριμο
κι αλλιώτικο
βλέποντας
με τα μάτια των άλλων
δεν ήμουν σίγουρος πια
κι έγινε η ανάγκη
πιο επιταχτική
για αναγνώριση
μόνο διά της αφής
η μόνη σίγουρη δίοδος
για  να μπορέσουμε
να δούμε ξανά