Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλλιώς

Είμαστε μικροί
σαν το καλοκαίρι
δυο σταγόνες
στο κορμί
της νύχτας
μικρές υποσχέσεις
σου 'χα πει
ότι  θα προσπαθήσω
να κρατήσει πιο πολύ
αυτό το καλοκαίρι
και κρυφά απ' όλους
φύλαξα
ένα κομμάτι ουρανό
και κοιμήθηκα έπειτα
στην αγκαλιά σου
κι είδα ότι
σε κρατούσα, λέει,
σφιχτά
και τα δάκρυα
θάμπωναν τα μάτια
κι ύστερα
γύρισα το πρόσωπο
και με κοιτούσες κάπως
χωρίς το γέλιο σου
να με καθησυχάζει
 - εγώ είμαι εδώ
όλα καλά
σ' αγαπώ -
κι έπειτα
αλλού
έτρεχα μόνος
και δεν υπήρχε τίποτα
όλα είχαν ξεμακρύνει
η ερημιά του κόσμου
με κυνηγούσε
σαν Ερινύα
το κορμί μου
δεν ένοιωθε
μήτε κρύο
μήτε πόνο
και σηκώνομαι, θεέ μου,
ιδρωμένος και μισός
και η ώρα ν' αργεί
τέσσερις το πρωί
μέχρι να μιλήσουμε
να πούμε:
θα είμαι εδώ
θα σε δω
και σήμερα
και δε θα σε χορταίνω
με το βλέμμα
με το σώμα
αλλά θα
σ'  ακολουθώ
συνέχεια
ψυχή μου
μη χαθώ
αλλιώς

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά