Only lovers

Μ' εσένα μπορώ 

να είμαι ψίθυρος και κραυγή

το τελευταίο τσιγάρο

κι ο πρωινός καφές

άσκοπες περιπλανήσεις

αποχαιρετισμοί, φιλιά

ο άνθρωπός σου

γυναίκες που καίγονται

με σθένος

ερμητικά λόγια

σώματα που ψηλαφίζουν

το μεταίχμιο

κι ασπαίροντας λικνίζονται

στην άβυσσο

όνειρο της ημέρας

χορός στη βροχή

άνθρωποι που περνούν

και μνήμες που μένουν

απρόβλεπτο και τελεσμένο

μια μάχη που κερδίζεται

μια λάμψη στο σκοτάδι

χιλιάδες που πορεύονται

κι άλλοι τόσοι μόνοι

αυτοί που αναζητούν

όσοι πληγώνονται

όσοι μένουν πίσω

όσοι σηκώνονται 

και συνεχίζουν

Άσε με, λοιπόν,

κρατώντας το χέρι σου

να σβήνομαι στον ορίζοντα

σαν δείλιο φως

σαν όλοι οι άνθρωποι

που τώρα δα

αφήνουν πίσω τους τη μέρα

και στα μικρά της ζωής τους

τ' απογεύματα 

σε έναν ώμο ακουμπούν

και ξαποσταίνουν