Κόκκινο

Αφού, λοιπόν, πια μπόρεσα
στο σώμα μου, στα χρόνια μου
να ρίξω μια φωτιά
Και στη σκηνή ανέβηκε
να παίξει, να κερδίσει
η αλήθεια την ψευτιά

Ό,τι  μπορείς όσο κανείς
να με πιστέψεις
κι αν δεν τα βρεις
όσα ζητάς
να επιστρέψεις
Καρδιά μου,
μόνο οι άνθρωποι
ξεχνάνε
να ζούνε, να γελάν
και ν' αγαπάνε
Καρδιά μου
ό,τι έχει απομείνει
στο κρύο που μας δέρνει
να σε ντύνει

Κι αν είναι μέρες δύσκολες
τις νύχτες όπως ήρθες
της ζωής μου ξαστεριά
Ν' αντέχουμε στα ζόρια μας
στα λίγα, στα μεγάλα
ώσπου να 'βρουμε στεριά

Ό,τι  μπορείς όσο κανείς
να με πιστέψεις
κι αν δεν τα βρεις
όσα ζητάς
να επιστρέψεις
Καρδιά μου,
μόνο οι άνθρωποι
ξεχνάνε
να ζούνε, να γελάν
και ν' αγαπάνε
Καρδιά μου
ό,τι έχει απομείνει
στο κρύο σου μονάχη
μη σ΄αφήνει

Έτσι, απλά το σκέφτηκα
και είπα να περάσω
να σου πω πως σε ζητώ
Κι όπως με καλωσόρισες
πώς βρέθηκα ένα βράδυ
στη Θησέως να πετώ

Ό,τι  μπορείς όσο κανείς
να με πιστέψεις
κι αν δεν τα βρεις
όσα ζητάς
να επιστρέψεις
Καρδιά μου,
μόνο οι άνθρωποι
ξεχνάνε
να ζούνε, να γελάν
και ν' αγαπάνε
Καρδιά μου
όσα έχουν απομείνει
τα παίρνει η ζωή
μα και τα δίνει