Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ίσως

Πέρασα τόσα που ίσως ξέρεις
κι άλλα που θα 'τανε βαριά να υποφέρεις
πράγματα που έχασα στο δρόμο
που σκορπιστήκανε σαν χίμαιρες στο χρόνο

Κι έτσι αδιάφορα κυλούσα
κι όλο με πόνο την καρδιά μου τυραννούσα
χωρίς να φταίει κανείς για μένα
που κυβερνούσα τα παλιά και τα σπασμένα

Ίσως υπάρχουνε συγγνώμες
που να μπορούνε ν αλλάξουν κάποιες γνώμες
Ίσως υπάρχουν φυλαγμένα
αυτά που νόμιζες πως ήτανε χαμένα

Ξέρεις καλά όπου και να 'σαι
ήτανε νύχτες που δεν θέλεις να θυμάσαι
τα ξημερώματα ήταν πόνος
όπου να πήγαινες θα ήσουν πάλι μόνος

Όλα περνούν κι όλα γερνάνε
οι αναμνήσεις μένουν πίσω και γυρνάνε
βήματα ηχούν ξανά στις σκάλες
κι είμαστε εμείς σαν της βροχής μικρές ψιχάλες

Ίσως υπάρχουνε συγγνώμες
που να μπορούνε ν αλλάξουν κάποιες γνώμες
Ίσως υπάρχουν φυλαγμένα
αυτά που νόμιζες πως ήτανε χαμένα




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά