Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

αναζητείται

 αν ήμουν έτοιμος
θα έλεγα
εντάξει παιδιά
διανύσαμε μία απόσταση
φτάσαμε ως εδώ
καλά ήταν 
τώρα
ποιος ενδιαφέρεται 
ούτως ή άλλως
ας βυθιστούμε
με την καρδιά γεμάτη
όμως
δεν είμαι '
ούτε έχω φτάσει κάπου
ούτε και φαίνεται ένα φως
μακάριοι όσοι
διάγουν ευχαριστημένοι
και με ικανοποίηση
πληρότητα για ζωή
διάθεση για ζωή
για το πιο πέρα
άντε να δούμε και αύριο
και την επόμενη μέρα
και την επόμενη
κι έτσι
αχρηστεύεται 
κάθε εφεδρεία
κάθε περαιτέρω διάθεση
μια στη δουλειά
δρόμος και σπίτι
ίδια διαδρομή
φανάρι σταμάτα
ξεκίνα
η τρέλα του καθενός
που γίνεται το κανονικό 
όλων
ως πότε
κι ως πού
και με ποιο διάφορο
καλημέρα, μάσκα
ωράριο εργασίας
ωράριο ανάπαυσης
ωράριο στον στίβο
στο διαδίκτυο
ένα και το αυτό
να ξεφεύγαμε λέει
έστω για λίγο
απ' το κανονικό
για λίγο
ή μονιμότερα
το κατακερματισμένο πεδίο
η διαφορά να είναι 
εκκωφαντική
μια μαθητεία 
που δεν οδηγεί
σ' ενηλικίωση
ένας ήλιος
που δεν ζεσταίνει
μια θάλασσα
που δυσωδεί
κι ένα ρήμα
άρρητο και άγνωστο
που αναζητείται

Ο σπουδαίος κύριος Pat Metheny, κορυφαίος εκπρόσωπος της fusion jazz σκηνής. Δυναμώστε την ένταση και απολαύστε






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Χειροκρότημα

δεν πρόσεχε όλο πατούσε σε κάτι κενά κάτι ρωγμές άηχες ένα φάσμα άπλωνε άρρωστο φως έβρεχε σκόνη λέγανε πως θα περάσει υπομονή είναι ζήτημα... εξαρτάται απ' το μέτρο σύγκρισης για άλλους ένα κλείσιμο του ματιού για άλλους μια ζωή θα περάσουν όλα δεν θα σκέφτεσαι πια αν και ίσως κι εφόσον ο μαστρωπός χρόνος ασελγεί στο ανυποψίαστο σώμα παρατάσεις και παραστάσεις ο πιανίστας σκύβει επάνω από το κύμβαλο κι αναμετράται με το φοβερό κενό των παύσεων πριν το τελειωτικό χειροκρότημα