Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

σπιτι

πάρε με σπίτι
φέρε με σπίτι
κουράστηκα πια
από την άσκοπη παραφορά
κάθε βράδυ
στοιχειώνοντας  
τα ίδια επαναλαμβανόμενα 
λάθη επί λαθών
μόνο εσύ
εσύ που δεν λαθεύεις
στοχεύεις και φτάνεις
με μία απλή κίνηση
στο κέντρο μου
αποκαλύπτοντας
ο,τι πιο απλό
αλλά και μύχιο
μεταμορφώνομαι
στο σκοτεινό σου περίγραμμα
αφήνοντας
βαθιά ίχνη
δεν έχω άλλη ευκαιρία
να καταργώ 
τον χρόνο που διέλαθε
τον χρόνο που χάθηκε
ό,τι απέμεινε από μένα
είναι στα χέρια σου
αναπλάθεται
δημιουργείται εκ νέου
εσύ
η πρώτη ζωτική ύλη
η μοναδική ευκαιρία απόδρασης
στην ασφαλή θάλασσα
της αλήθειας
φέρε με σπίτι
θα σ' αγαπώ
όπως θα σβήνουν βιαστικά
τα τελευταία σκιρτήματα
του καλοκαιριού
σμίγοντας
θα νιώσω πάλι ότι
σώθηκα
την τελευταία στιγμή
πριν η σκόνη των χαμένων άστρων
σκορπιστεί
στο μαύρο παγωμένο αίμα 
του ποτέ


Στα χνάρια του Fela Kuti, των Africa Bambaataa, του Manu Dibango και τόσων άλλων σπουδαίων μαύρων μουσικών, Πληθωρισμός ρυθμών, ήχων, χρωμάτων, χορού....Mama Africa!



















0

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά