Κυριακές

Το ξέρω

η καρδιά μου

φλέγεται

ο ύπνος

που δεν έρχεται

οι ώρες που κύλησαν

που θα 'ρθουν

ήσυχες

μακρινές 

ανούσιες Κυριακές

το απόγευμα

στο σπίτι

με τον καφέ

στο δρόμο

που ο ήλιος 

χάνεται

νωρίς

ένα κομμάτι

ουρανό ζήλεψα

ένα φιλί 

ένα κάθισε πλάι μου

μια στιγμή

μέσα στις τόσες

η ζωή

μια στιγμή

να την προφτάσουμε

να ζήσουμε 

κι εμείς

μια Κυριακή

που να μπορούμε να λέμε:

είναι δικά μας 

αυτά τα κοχύλια

που μαζέψαμε

μέσα στην κάψα

του Αυγούστου

κι αφήσαμε

στο περβάζι

για να θυμόμαστε,

μια Κυριακή

σαν τις άλλες

που ήταν όμως

ολοδική μας