Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

In a mood

Δε μου φτάνει μια στιγμή
να ξεχαστώ
Γυρνώ στο πλάι κι όλα πάλι
είν' εδώ
Σαν ξένο σώμα κάθε μέρα
κουβαλώ
Γυρνώ στο σπίτι κι όλα φταίνε
Ως εδώ

Είν' ένας φαύλος κύκλος

Ένας χαμένος κήπος
Σαν ξεχασμένος στίχος
που στο μυαλό κολλάει

Είναι μια ειρωνεία

Ανάξια τυραννία
Χαμένη Ερινύα
Καρδιά μου που γερνάει


Ώσπου θα φτάσει ένα σημάδι

οριστικό
Ό,τι τελειώνει θα έχει τέλος
βιαστικό
Είναι του χρόνου το χαρτιά
σημαδεμένα
Όσα σου δίνει παίρνει πίσω
μαζεμένα

Είν' ένας φαύλος κύκλος

Ένας χαμένος κήπος
Σαν ξεχασμένος στίχος
που στο μυαλό κολλάει

Είναι μια ειρωνεία

Ανάξια τυραννία
Χαμένη Ερινύα
Καρδιά μου που γερνάει


Και για το δρόμο ούτε τσιγάρο

ούτε λεπτό
Μόνο ένα βλέμμα απ΄τ΄αυτοκίνητο
κλεφτό
Σε μια πορεία που οδηγεί
χωρίς σκοπό
Σαν τις ψιχάλες που κυλάνε
στο καπό 

Είν' ένας φαύλος κύκλος

Ένας χαμένος κήπος
Σαν ξεχασμένος στίχος
που στο μυαλό κολλάει

Είναι μια ειρωνεία

Ανάξια τυραννία
Χαμένη Ερινύα
Καρδιά μου που γερνάει








Σχόλια

  1. ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΜΙΑ ΣΟΥΠΕΡ ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ ΕΜΜΜΜ ΡΟΚΙΑ ΣΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑ ΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοίτα να δεις... και τώρα ακούω Πλιάτσικα στον "Χρώμα"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά