Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

In a mood

Δε μου φτάνει μια στιγμή
να ξεχαστώ
Γυρνώ στο πλάι κι όλα πάλι
είν' εδώ
Σαν ξένο σώμα κάθε μέρα
κουβαλώ
Γυρνώ στο σπίτι κι όλα φταίνε
Ως εδώ

Είν' ένας φαύλος κύκλος

Ένας χαμένος κήπος
Σαν ξεχασμένος στίχος
που στο μυαλό κολλάει

Είναι μια ειρωνεία

Ανάξια τυραννία
Χαμένη Ερινύα
Καρδιά μου που γερνάει


Ώσπου θα φτάσει ένα σημάδι

οριστικό
Ό,τι τελειώνει θα έχει τέλος
βιαστικό
Είναι του χρόνου το χαρτιά
σημαδεμένα
Όσα σου δίνει παίρνει πίσω
μαζεμένα

Είν' ένας φαύλος κύκλος

Ένας χαμένος κήπος
Σαν ξεχασμένος στίχος
που στο μυαλό κολλάει

Είναι μια ειρωνεία

Ανάξια τυραννία
Χαμένη Ερινύα
Καρδιά μου που γερνάει


Και για το δρόμο ούτε τσιγάρο

ούτε λεπτό
Μόνο ένα βλέμμα απ΄τ΄αυτοκίνητο
κλεφτό
Σε μια πορεία που οδηγεί
χωρίς σκοπό
Σαν τις ψιχάλες που κυλάνε
στο καπό 

Είν' ένας φαύλος κύκλος

Ένας χαμένος κήπος
Σαν ξεχασμένος στίχος
που στο μυαλό κολλάει

Είναι μια ειρωνεία

Ανάξια τυραννία
Χαμένη Ερινύα
Καρδιά μου που γερνάει








Σχόλια

  1. ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΜΙΑ ΣΟΥΠΕΡ ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ ΕΜΜΜΜ ΡΟΚΙΑ ΣΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑ ΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοίτα να δεις... και τώρα ακούω Πλιάτσικα στον "Χρώμα"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά