Νέωνε Χριστουγέννωνε

Προσπαθώ να βρω το μείζον

σιχτιρίζων

και αφρίζων

να 'χα μια σταλιά μυαλό

λογική μου στο καλό

Κι απ΄την άλλη δεν βαριέσαι

και να κλαις

και να χτυπιέσαι

αχ, η νιότη να ταν κι άλλη

μία χίμαιρα μεγάλη

Τις ευχές πώς τις φοβάμαι

δεν ελπίζω

δεν θυμάμαι

Χριστουγέννωνε χαμός

τόσο σκότος μες το φως

Πάμε για τη συναυλία

εν χορδαίς

και εν οργάνω

της κιθάρας μου οι τόνοι

η αλήθεια που με σώνει

Πώς τελειώνει τώρα αυτό

μια κυλάει

μια κολλάει

αν απάντηση δεν βρω,

"όπως άρχισε", θαρρώ