Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Reunited

 

Ακολουθούμε
αυτή τη λεπτή τεθλασμένη γραμμή
που συνδέει το πριν
με το ύστερα
κι ένα διαρκές παρόν
που όλο διαφεύγει
έπειτα κοιτάζεις πίσω
και ξαφνικά
η γραμμή του κυματισμού
χάνεται κάπου μακριά
στα αχανή μήκη
ο ορίζοντας πλαταίνει
μιλάς και ακούς τη φωνή σου
να επιστρέφει ραπίζοντας
αγγίζεις 
και νιώθεις τα μουδιασμένα κύτταρα
να κλυδωνίζονται
βήμα βήμα
θα πορευτούμε στο εξής
με περίσκεψη και φειδώ
με επίγνωση
της ανακολουθίας
που μας συνέχει
χωρίς όμως
- προς Θεού- 
τον ύπουλο μύκητα
της νοσταλγίας
που εισχωρεί 
κάτω απ' τον ταραγμένο ύπνο
και δουλεύει λάθρα
ενάντια στους νόμους
της αείζωης λήθης
αδέρφια μου
σας ασπάζομαι
με εγκράτεια και επισφάλεια
έχοντας απλώσει ρίζες
κόντρα στους γκρεμούς
ισορροπώντας
στα τρίσβαθα 
και στα άωρα ύψη
μην με κατακρίνετε
που πολεμάω τη δίψα
με τρεις σταγόνες μνήμη
και μια χούφτα μαύρους σβόλους χώμα


Τι είναι θάνατος;

"Θάνατος είναι η καταστροφή τής καθ’ έναν ωρισμένον τρόπον ωργανωμένης οργανικής ύλης και γενικώς η καταστροφή του φαινομένου της ατομικότητος, της συστάσεως του όντος αυτού, διά της αναλύσεως των απαρτιζόντων αυτό στοιχείων».
(Α. Παπανδρέου, εφηβικές σημειώσεις)


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά