Προσωπογραφία

Θέλεις λοιπόν να ξέρεις;
Θέλεις στ' αλήθεια να ξέρεις; 

Να

σήμερα σηκώθηκα

με την επιθυμία 

να ρυπάνω τις πρασιές των πλουσίων

με τα άσπρα γαμημένα Tesla τους

τις άσπρες φόρμες τους

τα άσπρα χαμόγελα

τις άσπρες ήσυχες συνειδήσεις

αφού έχουν πετάξει τα σκατά τους

στις αυλές μας

αυτά λοιπόν τα χέζω όλα

τα χέζω

που θα λεγε κι ο κύριος Ντίνος

όχι ότι έχει και σημασία

αλλά να

έτσι λίγο να ξαλαφρώσω

να ξεφύγω 

από το λάθος

τον λάθος υπολογισμό

τη λάθος μέθοδο

το λάθος αποτέλεσμα

την κακή βαθμολογία

όλα επιστρέφονται

κι εγώ λοιπόν

σας επιστρέφω το ρυπαρό μου μέσα

την ανορθογραφία μου

τ άντερά μου γυρίζοντας το μέσα έξω

γρυλίζοντας σαν γουρούνι

γουρούνια

και πάλι καλά

και πάλι καλά να λέμε

τι άλλο βλέπω;

το καλό δεν το βλέπω

το καλό εξαφανίζεται

το καλό συνθλίβεται κάτω από 

τόνους 

μεγατόνους

γιγατόνους 

τερατόνους

πώς έτσι, πώς αλλιώς, πώς αλλιώτικα

τι να λέμε

τι να λέμε τώρα

φινίρε

φινίτο

επόμενος γύρος

επόμενη σκηνή

επόμενος κόσμος

δεν μπόρεσα

δεν χώρεσα

προσπάθησα ευσυνείδητα

έκανα ό,τι μπορούσα

έκανα μια τρύπα στο νερό

και τώρα βλέπω

τους ομόκεντρους κύκλους

που επεκτείνονται

κάτι είναι κι αυτό

ένα σχήμα

ένα πλάνο

μια προσωπογραφία, σαν να λέμε