σειρήνες

έχω στη διάθεσή μου

μια ελάχιστη θέση

στο ενδιάμεσο

κινούμενος κίνδυνος

μια ακροβασία

γνώμη μου η αβεβαιότητα

πίσω αφήνοντας

τριμμένες προτάσεις

ευλαβικά σκορπισμένες αναπολήσεις

τι ήταν 

τι υπήρξε

δεν ήξερες να πεις

τώρα κοιτάζεις πέρα

στον τεθλασμένο ορίζοντα

και μια θολή γραμμή\

φαίνεται να διατρέχει όλα

πέρα ως πέρα

αν σε γνωρίσω

θα το καταλάβεις

μέσα από νεύματα

κι ανεπαίσθητα ακούσια

κινήματα της σάρκας

πόσο μας προδίνει

αυτή η ονειροπόληση

που λέμε ζωή

η κάθε παράλειψη

το κάθε λάθος

η κάθε υστέρηση

δεν θα είχα τίποτα

αν τα είχα όλα

ό,τι χάνουμε

η πιο στέρεη επιβεβαίωση

του μετέωρου πετάγματος

πάλι σήμερα

κάτι ψυχές μετοίκησαν

που δεν τις αναγνωρίζεις

κάποιοι ξεχάστηκαν

γιατί έζησαν άγνωστοι

άλλοι γυρίζουν πίσω 

στη γνωστή θέση στην πολυθρόνα

τα πράγματα

διαιωνίζουν το σχήμα

που παίρνει η απουσία

αν απλώσω στον ύπνο

το χέρι μου

μη μου το αποστρέψεις

είναι που θα ζητώ

να με κρατήσεις

μην κρημνιστώ

στις άλογες μνήμες 

των άλλων

που ολοένα 

χωρίς να θέλω αφομοιώνω

και κοιμούνται μέσα μου

σαν νυχτερινές σειρήνες

που κάπου μακριά

ξεψυχάνε