Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

παίζουμε;

I ve got no skills
I ve got you
I ve got no idea
I ve got no ideals

το παιδί δεν έμεινε παιδί
το παιδί παίζει κρυφά
με γέννησες 
με απαρνήθηκες
φόρεσα τα καλά μου ρούχα
τα νέα μου παπούτσια
ψήλωσα μέχρι την κόγχη της μοναξιάς
έπειτα απαλλάχθηκα
σε μια παραλία
το παιδί ξέχασε
το παιδί ξέρει
δεν ξέρω
περνάνε όλα μπροστά μου
δεν αποτυπώνεται τίποτα
έγραψες την αναφορά;
έγραψα την αναφορά
την ξανάγραψα
την απόρριψα
την εξέτισα
νόμιζα πως δεν θα τα καταφέρεις
έτσι πίστευαν όλοι
κρυφά
δεν λέγονται αυτά
το παιδί μιλά την αλήθεια
έχτισες φόβους πολλούς
με παιδικά τουβλάκια
ξύλινους φόβους
που μπάζανε κρύο το βράδυ
ήρθα
ήρθες ναι
και ντύθηκες τη σιωπή μου
άναψες ένα φωτάκι
το παιδί δεν φοβάται 
κοιμάται
στον ύπνοτου έβλεπε λυγμούς
α, πέρασε
πάει
αυτό ήταν 

I ve got you
under my skin
into my skin
into my bones
παίζουμε;

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά