αναμενόμενοι

δεν έχω τίποτα

αν με γυρίσεις ανάποδα

και με τινάξεις

θα πέσουν κάτι ψίχουλα

σαν αυτά τα κομματάκια

που είχε ο πατέρας

στις τσέπες του σακακιού του

ταϊζω με αυτά

κάτι αδέσποτα σπουργίτια

για να κρατάω επαφή

με τη συμμετρία του κόσμου

δεν ξέρω πολλά

αν καθήσω και μετρήσω

θα βρω δυο τρεις λόγους

για να 'χω να δικαιολογούμαι

ίσως να φταίνε οι προδιαγραφές

αυτό το 'χω ξαναπεί

δεν βαριέσαι

ούτως ή άλλως

όλα έχουν ειπωθεί

κι όλα όσα πρόκειται 

τα ξέρω

αυτή είναι η μοίρα

των εκτοπισμένων

μέσα στο πλήθος

έναν καιρό τώρα

τίποτα πια δεν με αγγίζει

ε και

ποιος δίνει σημασία

τι έχει σημασία

δεν κατόρθωσα ως τώρα

κι ούτε μάλλον

θα καταλάβω ποτέ

έτσι 

ας συνεχίσουμε

κι όπου βγει

αν και το ξέρεις πως

στη στροφή

καραδοκεί

η μεγάλη φυγή

που έρχεται

όλο και πιο

αναμενόμενη