Άγγελος

σε βλέπει και σε χαιρετά
είτε θα κάθεται στην καρέκλα του
δίπλα στο περίπτερο
ή θα βαδίζει σιγά ένα γύρο
σαν ν' αναζητά κάτι χαμένο
σε χαιρετά
με  μια έκφραση απορίας

μπα, αλαφροϊσκιωτος θα είναι

ίσως όμως λέω

ίσως

να είναι 

ο εκπεσών άγγελος

ξέρεις

όπως στην ταινία του Wenders

χωρίς όμως τα φτερά

έτσι παππούλης που είναι 

και λιπόσαρκος

σίγουρα θα 'χει εκπέσει

από βαρύ έρωτα

χρόνια πολλά πριν

στην αρχή

ντρεπόμουν να τον αντικρίζω

τώρα πάλι ντρέπομαι 

να μην αντιχαιρετώ

δεν ζητά, δα, και τίποτα

μόνο ένα στιγμιαίο βλέμμα

που μπορεί όμως

να σ' αιχμαλωτίσει μια ζωή

αν κάπνιζα

θα το πρόσφερα τσιγάρο

τώρα τι να προσφέρω

τι 

πέρα από τη φευγαλέα

αμηχανία μου

να δεις

δεν θα με εκπλήξει καθόλου

αν κάπου ακούσω 

πως αυτός εκεί

είναι ο κυρ Άγγελος

και το πιο παράξενο ακόμα

είναι πως

λίγο πιο πέρα

στη Νέα Ιωνία

κάπου τριγυρίζει

ένας σαν δίδυμός του

χαμένος κι αυτός

στον κόσμο

μ' ένα μόνιμο

αδικαιολόγητο

καλοσυνάτο χαμόγελο

ένα παιδί

σε σχήμα γέρου

ένας άλλος άγγελος

αλλά σαν άγγελος

θα μου  πεις

μπορεί να είναι 

κι εδώ κι εκεί

μπορεί να είναι παντού

ταυτοχρόνως

το ερώτημα το μέγα όμως

είναι 

εμείς

πού στο καλό είμαστε