Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

blur


ορατοί αόρατοι
το λιωμένο σίδερο'
το λιωμένο σώμα
η γλίτσα της αποσύνθεσης
ασε δεν καταλαβαίνεις εσύ
κοίτα τη δουλειά σου
κοίτα τον εαυτό σου
στο κινητό
στο λερό πεζοδρόμιο
σας έχω σιχαθεί
όχι σας ικετεύω
σας χρειάζομαι
fuck u
fuck me
μην με περιμένεις
όχι 
περίμενέ με
θα σκεφτώ λίγο
θα σκύψω το κεφάλι λίγο
θα υποκύψω λίγο
θα ξαναβρω την ψυχή μου ίσως
ίσως την ξαναχάσω
ίσωςδενείχαποτεούτεκαιθαποχτήσω
πώς μπορείς
πώς μπορείς να λες
εσύ που αγάπησες τα σύννεφα
εσύ που δεν τα κατάφερες
είναι ο αλγόριθμος
η μη συμβατότητα
υπάρχει ο φόβος
υπάρχει ο φόβος μέσα έξω
κοίτα 
θολά που ανοίγεται πέρα
ο ορίζοντας
κοίτα
ένα άλμπατρος διασχίζει
την ουδέτερη ζώνη
κοίτα να διασχίσεις
την ουδέτερη ζώνη
ένας θολός ορίζοντας
εξαχνώνει στην ομίχλη
τα πρόσωπά τους






Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Χειροκρότημα

δεν πρόσεχε όλο πατούσε σε κάτι κενά κάτι ρωγμές άηχες ένα φάσμα άπλωνε άρρωστο φως έβρεχε σκόνη λέγανε πως θα περάσει υπομονή είναι ζήτημα... εξαρτάται απ' το μέτρο σύγκρισης για άλλους ένα κλείσιμο του ματιού για άλλους μια ζωή θα περάσουν όλα δεν θα σκέφτεσαι πια αν και ίσως κι εφόσον ο μαστρωπός χρόνος ασελγεί στο ανυποψίαστο σώμα παρατάσεις και παραστάσεις ο πιανίστας σκύβει επάνω από το κύμβαλο κι αναμετράται με το φοβερό κενό των παύσεων πριν το τελειωτικό χειροκρότημα
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα