τι απέγιναν

Τι απέγιναν
τα λευκά άνθη

τα μεγάλα μάτια

το καθαρό το βλέμμα

το στόμα που έγινε

για το φιλί

ολόφωτες απλωσιές άνοιξη

λες πως παραπέρα

ένα ολόδροσο ρυάκι

θ' άκουες να κελαρύζει

σαν σε βουκωλικά του Κρυστάλλη

δεν είναι ότι μαράθηκαν

όχι

έχει μια γλύκα άλλη ο καιρός

κάνει τα ωραία πιο ακριβά

και λυπημένα

είναι που

πέφτουν κάποτε

αρπαχτικά σκοτάδια

επιβουλεύοντας τα δροσερά τα χείλη

και τα μεγάλα μάτια

είναι που δεν κατέχουμε

σύγκαιρα τον κίνδυνο

αμέριμνα ατενίζουμε μπροστά

ώσπου

αλιμονο

κάτου απ' τα πόδια ανοίγει ο γκρεμός

τρίζουνε σύγκορμα τα θέμελα

βαραίνει ξάφνου ο καιρός

σ' αλλοτινά ακρογιάλια

λυσσομανούν χίλιοι βοριάδες

σ' ένα μικρό κουτί

η θλίψη αποτίθεται

σε στρώσεις από πέταλα τριμμένα

Συνεχίζουμε με υπέροχες μουσικές της Μεσογείου. Παρατηρήστε τις εκλεκτικές συγγένειες με τα Δωδεκανησιακά του Κωνσταντινίδη σε αυτό το παραδοσιακό τραγούδι

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία

Διαβάστε περισσότερα

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο κι ανεπανάληπτο της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

Διαβάστε περισσότερα

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά

Διαβάστε περισσότερα

Ex Post

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου