Γεια χαρά

 νιώθω νέα την καρδιά μου
να χτυπά στα σωθικά μου

κι άλλο τόσο κουρασμένη

απ' τα βάσανα πιασμένη

σαν μου φαίνεται γερνάω

μια θυμάμαι δυο ξεχνάω

ούτε καν  πολυκατέχω

τι με κάνει κι απαντέχω

απ' της νιότης μου τις στάχτες

μήνες φεύγουν λιποτάχτες

όσο τα κεριά μακραίνουν

που σβηστά πίσω απομένουν

πιο μακρύς μοιάζει ο δρόμος

αλλ΄ αβέβαιος συγχρόνως

μη να στα πολυλογάω

ούτε νιώθω ούτε νογάω

πώς εκύλησαν τα χρόνια

κι έλιωσαν όπως τα χιόνια

άνοιξες, γλυκές αγκάλες

ήλιοι, ανέμοι και ψιχάλες

όλο χάθηκαν στα ερέβη

κι έτσι παίρνει να στερεύει

η μικρή πηγή της νιότης

νάμα μα και ματαιότης

να 'ταν κι άλλη μια φορά

με γερά χρυσά φτερά...

μα τι λέω..., κι είναι αργά 

σας φιλώ και γεια χαρά!

Ο ορισμός του Rolling Stone!