Χαρταετοι

 στο πατάρι

έχω έναν χαρταετό

χρόνια τώρα παρατημένο

μετά από προσπάθειες

πολλές αποτυχημένες

αποδέχθηκε πια τη μοίρα του

δεν πρόκειται να υψωθεί

στροβιλιζόμενος

στους αιθέρες

έτσι λένε

έτσι φαίνεται

έτσι μάθαμε

ωστόσο

αύριο

πριν να είναι πολύ αργά

λέω να σηκωθώ πρωί

να πιω έναν καφέ σκέτο

να δέσω τα ζύγια μου

να πάρω φόρα και

να πετάω γελώντας

μαζί με τους κόκκινους, κίτρινους

πράσινους και μπλε φίλους μου

θα ναι ωραία αν

με δέσεις με μπόλικο σπάγγο

έτσι

καθώς με κύκλους στην αρχή

ίσια μετά

όλο και θ΄ανεβαίνω

μεθώντας με την ίδια μου 

την έξαψη

έπειτα λέει

να δώσει μια ριπή

και να με πάρει απ' το χέρι σου

κι όλο στα σύννεφα

ψηλά και θαρρετά

να γίνομαι νερό κι αέρας

κι έπειτα 

όταν τ' απόγευμα θα παίρνει να βαραίνει

να πέσω πάνω στο μέτωπό σου

σαν ψιλή βροχούλα

όλα καλά

το πρόβλημα είναι

χρειάζομαι εκατό μέτρα σχοινί

κι ένα χέρι σταθερό

να με σηκώσει

να με διαλέξει

απ' το σωρό

με τους άλλους παλιούς

ξεχασμένους χαρταετούς

Ακόμα μία απόδειξη ότι ο Bach είναι εντελώς rock