Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για σένα



Για όλε τις χαμένες
και κερδισμένες στιγμές
για τα ημερολόγια 
που δεν γράφτηκαν ποτέ
για τις ανυπότακτες ψυχές
για όσους από έρωτα
εκπέσανε
και ξεχάστηκαν
σαν το ήσυχο νερό
που με υπομονή
και γνώση
ακολουθεί την πορεία του
ήρεμα και μελωδικά
προς το αχανές
για τις χίμαιρες
τις γιορτές που φτάνουν
στο τέλος τους
τα ξεθωριασμένα τραπεζομάντηλα
και τις πορσελάνες
που, σαν ώριμες θεραπαινίδες,
θα τοποθετηθούν ξανά με τάξη
στο σερβάν
για ό,τι διασαλεύει την τάξη
προμηνύοντας 
άγνωστες συλλαβές
που κάποτε θα συνταχθούν
στο ρήμα θέλω
για το χθες
που μακραίνει
και το λίγο
που ζυγώνει
τη ζεστή άμμο
που έρχεται επίμονα στο σπίτι
κι απλώνεται στα σεντόνια
για τους λίγους
για όλους
για σένα


Some sweet r' n b stuff for Xmas 
Just gotta listen to the amazing performance of "Falling" in 20:39







 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Χειροκρότημα

δεν πρόσεχε όλο πατούσε σε κάτι κενά κάτι ρωγμές άηχες ένα φάσμα άπλωνε άρρωστο φως έβρεχε σκόνη λέγανε πως θα περάσει υπομονή είναι ζήτημα... εξαρτάται απ' το μέτρο σύγκρισης για άλλους ένα κλείσιμο του ματιού για άλλους μια ζωή θα περάσουν όλα δεν θα σκέφτεσαι πια αν και ίσως κι εφόσον ο μαστρωπός χρόνος ασελγεί στο ανυποψίαστο σώμα παρατάσεις και παραστάσεις ο πιανίστας σκύβει επάνω από το κύμβαλο κι αναμετράται με το φοβερό κενό των παύσεων πριν το τελειωτικό χειροκρότημα