Απλά

Ανήκουμε στα όνειρα
τα χρόνια μας τ' απόνερα
ζωή, χωρίς αγάπη ποιος αντέχει
σκορπάμε τα γινάτια μας
κι ο ορίζοντας στα μάτια μας
σαν θάλασσα που σύνορο δεν έχει

Ανοίγουμε παράθυρο
και μεσημέρι ράθυμο
βουτάμε στης ψυχής μας το λιμάνι
να φεύγουν τα καράβια μας
στα σώματα τα χάδια μας
σαν ήλιος στου Αιγαίου το σεργιάνι

Δεν έχω
κανένα άλλο πιο δικό μου
απ' το ξημέρωμα του δρόμου
μακριά απ' την πόλη που ξυπνά
Κι αν θέλεις
γίνε απόψε τ' όνειρό μου
να σ' έχω πάντα στο πλευρό μου
ζωή για δύο έτσι απλά

Και πάνω εκεί στα  σύννεφα
μου είπανε πως γύρευα
να δώσω μιαν απάντηση στο χρόνο
τα ρούχα πώς παλιώσανε
τα λάθη που φιλιώσανε
να πω και με τη λύπη να τελειώνω

Το χέρι στο τιμόνι σου
να μην κοιμάσαι μόνη σου
και φύγαμε μωρό μου απ' τις γραμμές μας
να δούμε τα καλύτερα
κι ας χάσαμε νωρίτερα
να ζήσουμε τις μέρες τις δικές μας

Δεν έχω
κανένα άλλο πιο δικό μου
απ' το ξημέρωμα του δρόμου
μακριά απ' την πόλη που ξυπνά
Κι αν θέλεις
γίνε απόψε τ' όνειρό μου
να σ' έχω πάντα στο πλευρό μου
ζωή για δύο έτσι απλά

Γιατί, μερικά πράγματα είναι έτσι... "απλά"!