Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είμαι

Είμαι
στο μυαλό σου
στην καρδιά σου
και στο σώμα
Είμαι
στο παραμιλητό
στην τελευταία σκέψη
στην κοφτή ανάσα
στη λοξή ματιά
Είμαι
κάτω απ' το ρούχο
στο δέρμα
και στο αίμα
Στις σιωπές
και στο γέλιο
Είμαι
το σχόλιο
το αστείο
και το σοβαρό
Είμαι
αυτό που λέγεται
κι αυτό που αιωρείται
Η υπόθεση
κι η βεβαιότητα
Το υπονοούμενο
κι ό,τι ακόμα
δε λέγεται
Είμαι
ό,τι σημαίνει
κι όσα ψάχνουν
για νόημα
Είμαι
μια στιγμή
κι ο χρόνος
που τελειώνει
Οι μέρες που έρχονται
κι ο σκοτεινός ορίζοντας
Τα σύννεφα ακόμα
κι η ξαφνική βροχή
Το ξημέρωμα
στην παραλία
κι ο σύντομος δρόμος
της επιστροφής
Είμαι
ο καφές
και το πακέτο στην τσέπη
Το διάλειμμα
κι η λιγοστή ώρα
της απόδρασης
Η εβδομάδα
που πέρασε
κι η νύχτα
που σβήνει
Οι σκέψεις
οι αντιθέσεις
Τα χέρια που
μ' αγκαλιάζουν
είμαι
Ό, τι ξεκινά
και καταλήγει
σε σένα
είμαι


Παιδιά, sorry, αυτό το 'χω ξαναπαίξει, αλλά γουστάρω!




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά