Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Cracked



Αν με ζητήσεις
δεν θα μπορέσω, φοβάμαι, να είμαι εκεί συνεπής
Σαν πεταμένη ετικέτα μιας άγνωστης αποσκευής
Και ούτε καν να με σκεφτείς

Με παραισθήσεις
τώρα που ζω μια χαρά ακροβατώ σε ταινίες βουβές
Και δεν θυμάμαι να έχω πια ρόλο κι ατάκες πολλές
Υπερβολές. Αυτά, που λες

Θα είμαι εδώ
χαμένος
για πάντα
για πάντα ένας ξένος
Κι αν με ζητήσεις
μπορεί
να με βρεις μια στιγμή
Μα πάντα θα φεύγω
στην άλλη σκηνή

Αν έχεις χάσει
ό,τι ο καθένας μας έχει ν' αντέχει στην έρημη γη
ό, τι τελειώνει κι αφήνει ακόμα μια εικόνα θολή
Μια ξαφνική αναβολή

Ούτε καπνός
ούτε και χώμα και στάχτη κι αλάτι ούτε γη κι ουρανός
ένα δελτίο συμβάντος που πέρασε σαν κεραυνός
Ούτε σκιά, ούτε θεός

Θα είμαι εδώ
χαμένος
για πάντα
για πάντα ένας ξένος
Κι αν με ζητήσεις
μπορεί
να με βρεις μια στιγμή
Μα πάντα θα φεύγω
στην άλλη σκηνή





Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά