Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

OCCUPY ΕΡΤ !

Είναι μια γιορτή.  Μια αβίαστη, ακηδεμόνευτη, αυθεντική έκφραση ελευθερίας. Ένας έρωτας, αίφνης,  για το ωραίο, το πηγαίο, το αληθινό. Μια τελεστική συνάντηση προσώπων που ψηλαφίζουν αλληλέγγυα νέες αδιαμεσολάβητες προτάσεις νοήματος της ζωής:  πέρα απ΄το κέρδος, το έχειν, την κτήση, την πλαστή ευμάρεια της ύλης.

Ναι, στο προαύλιο της ΕΡΤ γιορτάζουμε προς ώρας το όνειρο μιας ζωντανής, πάλλουσας, ζέουσας κοινωνίας προσώπων που συναπαρτίζουν ένα διαρκώς διαμορφούμενο και αλληλεπιδρούν όλον. Εκεί, τώρα, μπροστά μας ανιχνεύεται μια πρωτόγνωρη χειραφετική ουτοπία.  Χτίζεται μια νέα συλλογική μνήμη, που ενθυλακώνει στα κύτταρά της τις μεγάλες ιστορικές μνήμες της μεταπολίτευσης. Τις  πιο άφθαρτες αξίες του συλλογικού μας είναι.  

Όσοι νομίζουν ότι είμαστε εκεί για να υπερασπιστούμε τα δίκαια μιας επαγγελματικής τάξης είναι βαθιά νυχτωμένοι κι έτσι θα μείνουν. Αυτά που διακυβεύονται αυτή την ιστορική στιγμή σε αυτό τον τόπο είναι υπέρτερα όλων: 

Προάσπιση της Δημοκρατίας και των Θεσμών
Προάσπιση του Συντάγματος
Προάσπιση της Ελευθερίας και της Αξιοπρέπειας

Δεν είμαστε εκεί μόνο για την ΕΡΤ και τους εργαζόμενούς της. Είμαστε για μένα και για σένα, για όλους και για όλες. Είμαστε η Κοινωνία που γιορτάζει την Ιστορία. 

OCCUPY ΕΡΤ - CELEBRATE HISTORY!




























   

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

Bob

Έζησα μία καλή ζωή πηρα αγάπη, φροντίδα έγνοια και μερικές ξυλιές στον ποπό όταν έκανα μικροαταξίες μην θυμώνεις που φεύγω τώρα έτσι πρέπει να γίνει  ξέρω πως όταν έρθει η ώρα δεν θα μ' αφήσεις να πονάω σε εμπιστεύομαι σ' αγαπώ είμαι τυχερή που κάποια μέρα είδες τη φωτογραφία μου σ' εκείνο το pet κι ήρθες και με πήρες Η διαδρομή μου  Νέος Κόσμος- Κυψέλη τελευταία στάση Άγιος Παντελεήμων  νομίζεις ότι δεν γνώρισα τη γιαγιά πάτησα όμως  εκεί που πάτησε κι έχω τη μυρωδιά της γι΄αυτό και δεν ανέβαινα ποτέ στην πολυθρόνα της κράτησε ωστόσο και μια γωνίτσα στο σπίτι σου ποιος ξέρει ίσως κάποια μέρα ένα μακρινό ξαδερφάκι μου  έρθει να τη ζεστάνει  στη θέση μου Σ' αφήνω τώρα Με τρυφερές "κουτουλιές" Η Bob σου