Όχι τίτλος

Δεν θέλω να μου πεις ονόματα
Την άλλη μέρα που ανταμώσαμε
Όλα ήταν αληθινά και δύσκολα

Δεν θέλω να μου γράψεις χιλιάδες like
Κατάστιχα βαρέθηκα και τύψεις
Ασήμαντα και ηχηρά
Απάτες και τρυφερές συνωμοσίες

Ανίερα θέλω κι ευτελή
Τα γαμημένα σου τα ψέματα:
Στον τοίχο ανορθόγραφες κραυγές
Ανέλπιδα σπασμένα ιστία
Φωτογραφίες κομματάκια
Αποκόμματα εφηβικά
Σκρατς, σκόνη και bad sheeds
Καφενείο Φιλοσοφικής το '87
Ρόδον και Ιπποπόταμο
Sante και μεταμεσονύχτια στο Studio
Τη συναυλία του Peter Hammill
Τα φτερά του έρωτα
6βολτο παπί αγκωμαχόντας στην ανηφόρα
Τους φίλους που γίνανε θηλιές
Τα χαμένα Σαββατόβραδα
Την τρελή που σε αγάπησε
Τις ημικρανίες στα σκοτεινά
Φοιτητικά ξενοδοχεία
Τη συντροφιά που τραγουδούσε επίμονα
Τ' αριστερίστικα αμφιθέατρα
Τον τρελαμένο σοφό που
Την έκανε
Και άλλα πολλά που
Καταχώνιασα και πια
Κρατώ βαθιά κρυμμένα
Κανείς να μην
Τα μνημονεύει

Τα γαμημένα σου τα ψέματα
Να τ΄αναμασήσω και
Να σε ξεράσω
Κυριακής ξημερώματα
Ξενερώνοντας άσχημα
Όπως πάντα