Αλόννησος Μέρος ΙΙ: Πατητήρι, Βότση, Μαρπούντα, Μεγάλος Μουρτιάς, Μικρός Μουρτιάς

Κατ' αρχάς και άμα τη αφίξει, μπανάκι σε έναν υπέροχο prive κολπίσκο κάτω από την Κατασκήνωση (Ελληνιστί "Camping"- προφέρεται με -νγκ στο τέλος). Δεν φαίνεται καλά στη φωτό - ειρήσθω εν παρόδω είναι όλες τραβηγμένες με ξυπνιοτηλέφωνο - αλλά τα βράχια στο τελείωμά τους προς τη θάλασσα φαίνονται σαν κυκλώπιοι λίθοι που σηματοδοτούν κάτι σαν πέρασμα προς "νεώσοικο", μικρό δηλαδή προστατευμένο χώρο για τη φύλαξη και συντήρηση τριήρων ή μικρών εμπορικών "ολκάδων" 

 

Πανοραμική άποψη από το λιμανάκι στο γραφικό ψαροχώρι "Βότση".  Θυμίζει κάτι από Αβλέμονα στα Κύθηρα ή είναι ιδέα μου;

 

 Ο μερακλής ψαράς...

 Μαρπούντα beach ή μήπως θα έπρεπε να πω Spaghetti beach; Υπό πλήρη Ιταλική κατοχή και με  Ιταλική μουσική διαρκώς, θες δε θες.

 "Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής

των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων..." 

Μεγάλος Μουρτιάς, ήπια οικογενειακή κατάσταση, διάφανα πεντακάθαρα νερά 

 

Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα...

 

 Πρώτα τα λάλον ύδωρ της ζωής...

 ...και μετά μια παγωμένη, παρακαλώ

 Πρόσω...

 Μικρός Μουρτιάς άνωθεν και μετά από λίγη πεζοπορία...

 Ιδιωτική παραλία και χαλαρά στο καϊκι. Τί έγινε, μάστορα, πιάσαμε τίποτα σήμερα;

 Η διαφάνεια στην κυριολεξία

 Άμα λάχει, εμείς οι βλάχοι...

 Το "σπίτι" στο Πατητήρι. Και χαλάκι εισόδου διαθέτουμε, αλλά;

Home, sweet home, τη μπουγάδα μου απλώνω και για βόλτα το γκαζώνω...

 

 Η κατασκήνωση - όντως, Rock κατάσταση. Απίθανη και πολλή σκιά, ωστόσο, άπνοια και ΠΟΛΛΗ ζέστη ΚΑΙ το βράδυ

 

to be συνεχίζεται...