Ex Post

Μου αρέσει να ψωνίζω μεταχειρισμένα βιβλία απ' του Benoit έτσι για μια δεύτερη ευκαιρία στην ανάγνωση για μια δεύτερη ευκαιρία στον αναγνώστη μερικές φορές αν είμαι τυχερός βρίσκω στο εσώφυλλο κάποια παλιά αφιέρωση εντάξει όχι πολύ παλιά αλλά για κάποιον κάποτε κάτι σήμαινε τώρα στα χέρια μου ξεσκονίζονται οι αναμνήσεις των ποτέ μην πετάτε διαβασμένα βιβλία ούτε στο ράφι να τακτοποιείτε δώστε τους άλλη μια ευκαιρία κάποια χέρια περιμένουν ν αγγίξουν τα κουρασμένα φύλλα τα ξεθωριασμένα τυπογραφικά και τα βιβλία γερνάνε οι αναγνώσεις γερνάνε έτσι κι εγώ υποθέτω πωςκάποτεμπορεισεδεκαδεκαπέντετριαντασαρανταχρονια σε κάποια ξένα χέρια θα ξεπέσω και μ' αρέσει να βαυκαλίζομαι πιστεύοντας πως κάποιοι θα λένε κάποτε ρε για δες ετούτος δω κάτι Κυ-ψέλλιζε τότε αμην και εις τους αιώνας 

 Των Χριστουγέννωνε οι ευχές μου φέρνουνε ναυτία ταρανδάκια κι αγγελάκια  με κάνουν και ξερνάω γλυκειά Κρουέλα, πόσο μου είσαι οικεία ω Φρικαντέλα, πόσο σ' αγαπάω!

αναγκαιότητα με κάνει και μιλώ αναγκαιότητα με κάνει και σωπαίνω πλήθος δικαιολογίες γελοίες ευσχημοσύνες μεγαλώνεις μαθαίνοντας να απέχεις συνειδητά ως μία έσχατη γραμμή άμυνας και ζώνη προστασίας η περιουσία μου είναι εδώ δεν την κρύβω ούτε και την πουλάω με αυτά τα λίγα θα πορευτούμε ή δεν θα πορευτούμε καθόλου βαρέθηκα πια  να αιτιολογώ η απολογία μου είναι εδώ κοπιάστε όσοι πιστοί όσοι έχετε μείνει όσοι έχετε αντέξει χωρίς μνησικακία λέγεται αυτό ουδείς υποχρεούται ουδείς κι ο δρόμος ολοένα δυσκολεύει βάζω ουίσκι αφήνω ένα φως αναμμένο αφήνω τα ρούχα  όμορφα διπλωμένα μην μας βρει κανένα κακό κι έχουμε τα χάλια μας επενδύω σε αυτό και πέφτω βαριά εκκρεμής βραδυφλεγής σαν κάτι ξεχασμένους όλμους που υπνώττουν με κίνδυνο κάποια στιγμή να διαλύσουν το σκηνικό

είμαι ένας ενδιάμεσος σταθμός μίασύντομηστάση πριντομακρυταξίδιπουθαρθεικαποτε είμαι μια αναμονή μια υποσχετική που σπάει πριν την εκπλήρωση εκεί είμαι ένα παρολίγον πριν τη νύχτα που θα τραβήξει μακριά πριν τα θολά φώτα το ξημέρωμα πριν τους πρωινούς τίτλους στα παρασκήνια στα ρολλά που ανοίγουνε στα μάτια που σέρνονται βαριά πριν καν το καταλάβεις στο θολό τζάμι πέντεπαρατέταρτο προσπερνώντας αδιάφορα τοπία καφές στην καντίνα υπνωτισμένες αφίξεις αίθουσα αναχωρήσεων πριν

 Μου αρέσουν τα ημιτελή τα ανολοκλήρωτα αυτά που δεν μπόρεσαν να αρθρωθούν αυτοτελώς έχω απέραντη κατανόηση για σένα αδερφέ, αδερφή μου που είδες μπροστά σου την αρχή αλλά δεν τα κατάφερες στη συνέχεια όχι για την απενοχοποίηση του πράγματος άλλο όσοι εσκεμμένα τα παράτησαν στη μέση λέω για όσους πώς να το θέσω δεν είχαν πρόθεση καλή ή κακή απλώς μέσα στο συγκεχυμένο τίποτα είδανε μια οδό να ανοίγεται ξεκίνησαν μόχθησαν απέτυχαν αυτούς καλώ στο δείπνο μου τους είπανε άλλοτε και "ελάσσονες" είμαστε άπαιχτοι στους ευφημισμούς μόνο που ξεχνάμε πως και οι ελάσσονες κλίμακες ήσανε δρόμοι  που άλλοτε ευτύχησαν στο αριστούργημα κι άλλοτε άφησαν μιαν ηχώ εκκρεμή για τους επόμενους

ο γυρισμός είναι πάντα δύσκολος ενίοτε επικίνδυνος μια στραβοτιμονιά εδώ μια κακοτοπιά εκεί ένα "δεν είναι όπως πριν" και όλα ανατρέπονται είναι δύσκολο να χτίζεις με επιστροφή πιο καλή η αναμονή εν' όψει μετά με κακοφορτωμένες αποσκευές κι ούτε μιλιά στον δρόμο μόνο σκοτεινιά που πολλαπλασιάζεται κι ένας ανείπωτος φόβος δυο δάκρυα που κυλάν βουβά και μια αγκαλιά που μέσα της σφραγίζει το θα είμαι πάντα εδώ

Εσάς νεκροί καρδινάλιοι συλλογίζομαι έτσι που μακάρια απλώνετε την αρίδα σας στην παγερή σκιά της Dom πού να ξέρατε πως μία μέρα θα γινόσαστε θέαμα για τις σέλφιδες των αδηφάγων τουριστών που όλα ζητούν να εγκιβωτίσουν στο κινητό τους δεν βλέπουν   οι ανόητοι τον δικό σας εγκιβωτισμό στην πέτρα του άχρονου και μετά μάνα εσένα σκέφτομαι δεν μου χες πει πως θα ναι δύσκολα θα ναι πολύ δύσκολα και θα χει τίμημα βαρύ δεν ήμουν προετοιμασμένος ευτυχώς που στα ταξίδια μου είχα την τύχη να συσσωρεύω πάνω μου τη σκόνη του κόσμου τις σιωπές των τρένων τα γέλια των καπηλειών και μετά ν' αναμασάω  το πικρό χόρτο της ανάμνησης πριν πέσω για να κοιμηθώ που όλο και πιο δύσκολα μπορώ πια να ξεκινάω όλο και πιο βαριά  τα βήματα όλο και μεγαλύτερη συνήθεια η σιωπή γι' αυτό καλή υπόμνηση είναι η όψη σας μακάριοι καρδινάλιοι πως κάποτε οι δρόμοι τελειώνουν τα εισιτήρια λήγουν τα πρόσωπα λιγοστεύουν και τα ταξίδια ολοκληρώνονται