καρδινάλιοι

Εσάς νεκροί καρδινάλιοι
συλλογίζομαι

έτσι που μακάρια

απλώνετε την αρίδα σας

στην παγερή σκιά της Dom

πού να ξέρατε

πως μία μέρα

θα γινόσαστε θέαμα

για τις σέλφιδες

των αδηφάγων τουριστών

που όλα ζητούν να εγκιβωτίσουν

στο κινητό τους

δεν βλέπουν  

οι ανόητοι

τον δικό σας εγκιβωτισμό

στην πέτρα του άχρονου

και μετά μάνα

εσένα σκέφτομαι

δεν μου χες πει

πως θα ναι δύσκολα

θα ναι πολύ δύσκολα

και θα χει τίμημα βαρύ

δεν ήμουν προετοιμασμένος

ευτυχώς

που στα ταξίδια μου

είχα την τύχη

να συσσωρεύω πάνω μου

τη σκόνη του κόσμου

τις σιωπές των τρένων

τα γέλια των καπηλειών

και μετά

ν' αναμασάω 

το πικρό χόρτο

της ανάμνησης

πριν πέσω για να κοιμηθώ

που όλο και πιο δύσκολα

μπορώ πια να ξεκινάω

όλο και πιο βαριά 

τα βήματα

όλο και μεγαλύτερη συνήθεια

η σιωπή

γι' αυτό

καλή υπόμνηση είναι

η όψη σας μακάριοι καρδινάλιοι

πως κάποτε

οι δρόμοι τελειώνουν

τα εισιτήρια λήγουν

τα πρόσωπα λιγοστεύουν

και τα ταξίδια

ολοκληρώνονται