Αρνούμαι
σε ό,τι μου προσάπτεις
να υποκύπτω
κάθομαι παράμερα
και ήσυχα συνοψίζω
απώλειες
χωρίς θόρυβο
ακροπατώντας από δωμάτιο
σε δωμάτιο
η μνήνη τρίζει
σαν τα παλιά πατώματα
που αστίλβωτα πλέον
αναπέμπουν κάτι
από θαλλερή αίγλη
χθες είδα στο μπάνιο
κάποιον που υποτίθεται γνωρίζω
κάποτε δεν θα θυμόμαστε
ελάχιστα ψυχία
θα μας κρατάνε στην επιφάνεια
μέχρις ότου
το λεπτό τείχος της αυλαίας
διασχίσουμε
και ξεχαστούμε στο παρασκήνιο
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου