Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θεσσαλονίκη

κάνω τους υπολογισμούς μου
δεν τα πήγα ποτέ καλά
με τους αριθμούς
ωστόσο
μονίμως κάτι μου διαφεύγει
αυθάδικα
τρυπώνει κάτω από υποδιαστολές
και κλάσματα
με περγελά
και μου καμώνεται
κι έτσι
δεν βγαίνει ποτέ σωστά
ο λογαριασμός
κι έτσι
πάντα μένουν χρωστούμενα
και υπόλοιπα
δεν βαριέσαι
θα πεις
εδώ η ζωή \
μας επιδαψίλευσε
μύθους και χάντρες
αληθοφανή δήθεν στέρεα μετερίζια
για να κρημνίζεσαι με χαρά
και με μια αίσθηση
βρε αδερφέ
πως διετέλεσες ημέτερος
πέφτωντας άδοξα και χαζά
σ' ένα άδηλο
ηρωικό καθήκον
σκέψεις κι αυτές
πρωί πρωί
ίσως να φταίει
εκείνη η συνέντευξη του Ταχτσή 
που διάβασες πρόσφατα
ίσως να φταίνε
οι ένδοξες βόλτες στην προκυμαία
Θεσσαλονίκη
εγώ ο αποσυνάγωγός σου
που έρχομαι 
για το προσκύνημα
στις θαλλερές επάλξεις
της μνήμης σου




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά