πομπή- Ελευσίνα

είμαστε τρελοί
δεν βλέπετε;

ένας φρικτός 

περιφερόμενος θίασος

άτακτα

χωρίς σενάριο

στην τύχη υπάρχουμε

ρίχνοντας τη μία ατάκα

μετά την άλλη

να φάμε

να πιούμε

να πέσουμε ξεροί

δαιμονικές μάσκες

περνάνε γύρω

βοήθεια

δεν μπορώ να ανασάνω

ξέχασα να αναπνέω

μέσα σε όλη αυτή

την αποφορά

μια εφιαλτική πομπή

- πώς δεν τη βλέπετε; - 

αντίθετα προς τη φορά

των καταχωμένων προσκυνητών

που φρικιά

δυο μέτρα κάτω από την άσφαλτο

δεν μπορώ να προχωρήσω

ξέχασα να βαδίζω

μία λευκή αρκούδα

τρίβεται πάνω μου

ο κινητήρας σταματά

σιγή

σε αργή κίνηση 

ένα θολό ποτάμι

ένα ποτάμι λερά δάκρυα

ξεραμένα ερπετά

οι ιερές πέτρες αποσβολωμένες

να περάσω

σε μιαν ερμητική κάψουλα

το ερμητικά κλεισμένο έμβρυο

δεν είναι παρά ένας εφιάλτης

να ξυπνήσω

να βγάλω το κεφάλι

έξω από τη μήτρα

κι αν πάλι

δεν είναι καλή ιδέα

πολύ αργά

πολύ αργά

να πάρουμε ξανά τον δρόμο

προς τα πίσω

ολοταχώς

εξορισμένοι σ' έναν μη τόπο