θλιμμένο κορίτσι

Το πιο θλιμμένο κορίτσι

θέλω να σου πω

ότι όλα είναι εντάξει

αλλά δεν ξέρω πια

να μεταφράζω τις σιωπές

σκάβω στο σώμα μου ορύγματα

για να καλύπτομαι

και ανοίγει μέσα ένα έρεβος

που με τυλίγει εκκωφαντικά

δεν θέλω να σε πάρω εκεί κάτω

θα περιμένω

ν' ανακαλύψω τις πηγές

που ίσως και να μην υπήρξαν

ποτέ

ως τόσο

δεν θέλω να κουβαλάς τόσο θλίψη

ίσως και να λαθεύω

ίσως όλα να γυρίζουν

γύρω από το ίδιο

πρωταρχικό λάθος

ίσως πάλι

και να μην υπάρχει καιρός

ποιος ξέρει

ποιος γνώρισε ποτέ

θα κοιτάξω πάλι

μέσα σου

μήπως βρω τις απαρχές

μήπως έστω

ένα μικρό επικίνδυνο πέρασμα

έστω ένα μικρό φωτάκι

στο βάθος

απ' αυτά που παρηγορούνε

τα τρομαγμένα απ' το μισοϋπνι παιδιά

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία

Διαβάστε περισσότερα

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο κι ανεπανάληπτο της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

Διαβάστε περισσότερα

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά

Διαβάστε περισσότερα

Ex Post

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου