Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαίνομαι

Γυναίκα
θέλω να καταλάβω
να σε μεταλάβω
να σε δω
έξω απ' το κέλυφος
σα ν αναδύεται
από μέσα μου
το σώμα
κι η φωτιά σου
καίγοντάς με
ανοίγοντας πέρασμα
μέσα απ' το
φλεγόμενο
τραγούδι μου
με κάθε πνοή
αυξάνοντας
τη φλόγα
λιώνοντας
στους πόρους του δέρματος
στις κνήμες
τους βραχίονες
στις άκρες των βλεφάρων,
ισορροπώντας
στο μεταίχμιο της σάρκας
της όσφρησης
της αφής
των υπόγειων εκρήξεων
που μαίνονται
γυναίκα
όλα αυτά
που προσπαθώ
να μαντέψω
να εξορύξω σκάβοντας
γυμνός στο χρόνο
αναρριχώμενος
ματώνοντας στον έρωτα
ψαύοντας σώμα και λέξεις
στα σκοτεινά
στο προσήλιο
στην ακτή
στο πίσω δωμάτιο,

γυναίκα
δεν έχω ξαναπερπατήσει
σ' αυτούς τους δρόμους
δος μου το χρόνο
ν' ακολουθήσω
δος μου μιαν άκρη
να ακουμπήσω την καρδιά μου,
γυναίκα,
ν' αρχίζω
να τελειώνω
στα χέρια σου

.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά