Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παράταση


Παράταση
για το μοιραίο για τ' ωραίο
άφεση
είχαν τα χρόνια  μου, ζωή μου,
άρνηση
προτού να μάθω ό,τι πάθω ν΄ αγαπώ

Παράταση
κι  άμα δεν έχεις  να αντέχεις
διάθεση
κάνε τη χάρη και ψυχής
κατάθεση
απ’ το ποτήρι σου στα χείλη σου να πιω


Παράταση
απ’  την αγάπη, την απάτη
το χαμό
κι αν ίσως αύριο δεν είμαι πια εδώ
θα μ’ έχεις πάντα σαν κρυμμένο εαυτό
Παράταση,
ό,τι πονά ό,τι δεν έχει τελειωμό
λίγο ακόμα με σφυγμό μηδενικό
πριν να σκορπίσει σα σκιά το σκηνικό

Παράταση
λίγο ακόμα δος μου σώμα
διάσταση
να δω τα λάθη  και τα πάθη
απάντηση
μήπως και δώσω πριν ενδώσω στο εκτός

Παράταση
λίγο ακόμα πριν τελειώσει η
παράσταση
μια και έξω κι αν αντέξω
άνοιξη
μες το χειμώνα να σκορπίσεις σαν θεός

Παράταση
απ’  την αγάπη, την απάτη
το χαμό
κι αν ίσως αύριο δεν είμαι πια εδώ
θα μ’ έχεις πάντα σαν κρυμμένο εαυτό
Παράταση,
ό,τι πονά ό,τι δεν έχει τελειωμό
για λίγο ακόμα με σφυγμό μηδενικό


πριν να σκορπίσει σα σκιά το σκηνικό

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά