Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Disconnected

 

Είχε ένα κεφάλι
γεμάτο θάλασσα
από τις άκρες των ματιών
έρρεαν αλμυρά ρυάκια
άφηνε υγρές πατημασιές περνώντας
κι ήταν δύσκολο να προσπαθεί
άδειασε έτσι κάποτε
απ΄ όλες τις λέξεις
τελευταία
έμειναν τα επιφωνήματα
κυρίως αυτά τα σχετλιαστικά
και μια διαρκής αναρώτηση
ένα ‘μήπως’
ψάχνοντας να ξεδιαλύνει
χρόνο με το χρόνο
αν τελικά αξίζει
αν άξιζε τον κόπο
κι αυτή η συζήτηση
συνήθως έληγε με ένα
‘θα το δούμε από βδομάδα’
κι έτσι πήγαινε το πράγμα
μέχρι που κάποια στιγμή
κάποιος έπρεπε ν’ αποφασίσει
ότι δεν πάει άλλο
εξ ου
οι θάλασσες έγιναν συνεδρίες
ισολογισμοί
εισερχόμενα- εξερχόμενα
disconnected

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά