Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είσαι καλά

 

Περίμενε
λίγο ακόμα
δεν είναι ώρα ακόμα
ίσως προλαβαίνουμε
και μετά
σε ένα επιταχυνόμενο κρεσέντο
όταν φτάνει η στιγμή που λες
δεν μπορεί να μου συμβαίνει αυτό
κι όμως συμβαίνει
και με την ίδια εξωφρενική επιτάχυνση
πέφτεις και πέφτεις και πέφτεις
πριν προλάβεις όμως 
να συνειδητοποιήσεις
πέφτω
έχει ήδη συντελεστεί
κανείς δεν θα σε ρωτήσει
το κενό δεν θα είναι τίποτα
γιατί απλώς δεν θα είναι
στο πιο κρίσιμο σημείο
της μη διαφυγής
ελπίζεις
τώρα που η συνείδηση επιταχύνει
ελπίζεις πως
μια γνώριμη φωνή
θα σε γραπώσει γερά
και με την αγωνία να ξεσπά 
σε οδυνηρά δάκρυα πόνου και ίασης
σε ίσες δόσεις
ένας άγγελος
με μορφή αγαπημένη
και τα γλυκά μελιά μάτια
που τώρα προσέχεις ξανά
θα σου χαμογελάσει
- οι άγγελοι δεν χαμογελούν
αλλά εδώ μιλάμε για την έσχατη σωτηρία- 
και θα σε ρωτά, γνωρίζοντας ήδη την απάντηση
"είσαι καλά;"


 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά